Welkom bij Mardi le Vingt
 
koordirigentactueelrepertoiresponsorenfotocontactrecencies

 

Zondag 20 november.

Mardi le Vingt met intieme koorzang

 

Ootmarsum .R.K.kerk. Zondagmiddag. Vocaal ensemble Mardi le Vingt.

door Jos Keijzer.

De Engelse koormuziek heeft in de verschillende perioden prachtige composities voortgebracht. De muziek is gericht op de mens en volgt de tekst op de voet vanuit een rijke muzikale afwisseling. Misdelen maar ook volkshymnen en recitatieven, het was bij dit concert terug te vinden. Dirigent Herman Koops wist met zijn vocaal ensemble Mardi le Vingt de Engelse koorzang voluit eer aan te doen. Het koor beschikt over een voortreffelijke koorbalans. De hoge stemmen schikken zich moeiteloos in de muzikale vraagstelling van de Engelse koormuziek. Binnen de 22 leden is het mogelijk ook nog een perfect klein koor te laten zingen. Het programma bestond uit drie blokjes die elk afgesloten werden met een Ave Verum. In de toonzetting van het Ave Verum van Elgar, als slot van het eerste blok, hadden de koorgroepen elkaar volledig gevonden. Hier groeide en bloeide het ensemble. De romantische zetting met een prachtige pianobegeleiding gaf ruimte aan de koorgroepen om zich optimaal te presenteren .Een mooie voordracht bij de vrouwen en de bassen legden een warme klankvloer. Ook componist Rutter, een mens van deze tijd, weet met zijn muziek mensen te raken.The Lord is my shepherd met pianobegeleiding en altfluit , kreeg een intieme benadering .Een open compositie die vanuit hoog gezongen frases met meerstemmige afsluitingen, eindigde in een brede ligging met een ontroerende koorafsluiting. Kristin Nijhuis had op altblokfluit al eerder een zeer goede instrumentale bijdrage geleverd o.a met de bekende Sonate nr.4 van Handel.De recitatieven in het magnificat van Moore klonken een in een vloeiende vertellende beweging. Ingezet door de vrouwenstemmen en naadloos overgenomen door het koor. Individuele koorleden beschikken ook over solistische gaven zoals in The infinite shining van Vaughan Williams met een prachtige ingehouden pianobegeleiding door Edith Veldhuis. Zij begeleidde heel adequaat en trefzeker.Jammer dat de vleugel met deze akoestiek wat versluierde. Herman Koops liet een galante orgelregistratie horen van een Voluntary van Russell. Afgesloten werd met een ingetogen Lacrimosa en Ave Verum van Jenkinks. Mardi le vingt weet met haar koormuziek de mens te raken.

Onderkant formulier

Uit: Twente UIT de kunst. DE TWENTSCHE COURANT TUBANTIA.

 

 

Mardi le vingt: low budget, high quality.  

 

Ootmarsum, H.H. Simon & Judaskerk. Najaarsconcert door Twents Kamerkoor Mardi le vingt (o.l.v. Herman Koops), m.m.v. Edith Velthuis (piano). Programma: religieus repertoire van o.a. J.C.F. Bach, Mozart, Mendelssohn en Fauré. Zondagmiddag 14 november.

door Koen Edeling

Het als low budget gekwalificeerde herfstconcert van Twents Kamerkoor Mardi le vingt werd goed bezocht: de Simon & Judaskerk was nagenoeg gevuld. Direct al gaf het koor blijk van een grote dosis zelfvertrouwen, want de koorklank was ronduit gedecideerd te noemen. Deze opstelling werd nog eens aangevuurd door dirigent Herman Koops, die als een onvervalste balletdanser met zijn hele lichaam dirigeerde. Ook zijn mimiek liet geen twijfel over aan zijn bedoelingen en dit was duidelijk te horen. Al in het openingswerk, ‘Wachet auf’ van Bach-zoon J.C.F. viel de herderheid bij de sopraanpartij op, tot in de hoogste regionen. Dat het koor gezegend is met vele solisten, werd gedemonstreerd in diverse composities. Maar liefst zeven solisten (twee mannen en vijf vrouwen) kwamen voor het voetlicht en elk kweten ze zich voortreffelijk van hun taak.

Het meest opvallend vond ik het stemgeluid van Astrid Koopman, die vrijwel zonder vibrato Mozarts ‘Laudate Dominum’ uitvoerde. De drie delen uit Psalm 42 toonde nog eens het meesterschap van Mendelssohn, die zo mooi kon omgaan met de koorkleuren; de leden van Mardi le vingt betoonden op hun beurt de componist alle eer.

De instrumentale intermezzi waren voor rekening van de dirigent, die van huis uit ook organist is. Zijn Praeludium en Fuga waren traditioneel van idioom, zeg maar: neo-romantisch. Het was een werk, zo monumentaal als hij het liefst met zijn koor voor de dag komt. In Koops’ improvisatie over ‘Honoring you’ greep de organist opnieuw diep in de toetsen en pedalen en permitteerde zich een eigentijdser klankidioom.

Op één werk na waren alle koorwerken begeleid en wel zeer gedreven door pianiste Edith Velthuis, die het moest doen met een pover gestemd instrument, maar wel haar vingers bijkans blauw speelde. De dynamische climax werd tot het eind bewaard: het Paradisi Gloria uit Stabat Mater van Jenkins. Des te verrassender was de toegift –van dezelfde componist- maar ineens veel ingetogener en a cappella.

Met de opbrengst van dit concert wil Twents Kamerkoor Mardi le vingt een uitvoering van Mozarts ‘Requiem’ medefinancieren. Dit belooft een nieuw muzikaal hoogtepunt te worden voor dit koor en wel op zondag 15 mei 2011, drie weken na Pasen.

 

Mardi le Vingt schittert met Stabat Mater van Karl Jenkins.

Voor een nagenoeg volle St. Pancratiusbasiliek in Tubbergen verzorgde het Twents Kamerkoor Mardi Ie Vingt afgelopen zaterdagavond een uitvoering van het Stabat mater van Karl Jenkins. Een dag later verzorgde het koor eenzelfde uitvoering in de H.H. Simon en Judaskerk in Ootmarsum. Beide concerten vormden een afslui­ting van een project dat in de voorafgaande periode plaatsvond in de gemeenten Tubbergen en Dinkelland. Tijdens de uitvoering in Tubbergen liet het gepassioneerde koor zich van haar beste kant zien en emotioneerde zij menig bezoeker.

Het koor startte met het zingen van vier misdelen uit the "Mass for peace" van Jenkins. De delen werden op een transparante wijze door het koor neergezet, waarbij het op een uitste­kende manier werd begeleid door het Nederlands Begeleidingsorkest. De wijze waarop de celliste van het orkest haar solo in het deel "Benedictus" neerzette oogstte waardering.

Het nieuwe Stabat mater van Jenkins was voor menig toehoorder een bele­ving. Heel ingetogen volgden delen waarbij koor en orkest voluit gingen, waardoor een prettige afwisseling ontstond en het aangenaam was om naar te luisteren. Een heel opmerke­lijk moment was de oorverdovende stilte na het zingen van de Engelse wereldster Belinda Sykes. Dirigent Herman Koops zette alles stil waardoor het in het Arabisch gezon­gen Wees gegroet Maria extra inten­siteit kreeg. Het zingen van Belinda Sykes was een belevenis op zich! Vol bewogenheid en bevlogenheid ver­tolkte zij vanuit de preekstoel in de basiliek de kenmerkende Arabische delen in het werk. Met name de manier waarop zij de Arabische keel­klanken ten gehore bracht maakte indruk. Haar zingen vulde de gehele kerk en mensen luisterden met open mond naar haar performance. Een toehoorder vertelde na het concert: "het getuigt van durf en visie om zo’n ster naar Tubbergen te halen om ook op die manier ervoor te zorgen dat concerten kwalitatief hoog niveau blijven halen."

Ook de uit Ootmarsum afkomstige Margareth Beunders vertolkte op haar geheel eigen wijze enige delen uit het werk. Zij zong o.a. een deel waarin de wenende moeder, huilend om het sterven van haar kind, zich afvraagt of de tranen van alle moeders ter wereld het geweld niet kun­nen stoppen. Bewogen vertolkte zij dit lied. Opvallend was dat veel bezoe­kers na het concert bleven ”hangen” in de basiliek. Net alsof men toch nog even de sfeer vast wilde blijven hou­den in plaats van snel naar huis te gaan. Na afloop waren in de kerk heel veel positieve reacties te horen over  zowel het werk als ook over het zingen van het koor. Veel mensen gaven aan ”geraakt” te zijn.

 

Gedenkwaardig Schubertconcert van Mardi le Vingt

Tubbergen 23 november 2008 - De Duitse componist Franz Schubert schreef ooit over zichzelf:'Ich bin zum Komponie­ren auf die Welt gekommen und zu sonst nichts'.

Wie het omvangrijke oeuvre van Schubert beschouwt en het feit in ogenschouw neemt dat hij reeds op 31-jarige leeftijd overleed, kan deze woorden zonder meer onder­schrijven.

Het Twents Kamerkoor Mardi le Vingt besloot het concert ter ere van het derde lustrum geheel te wijden aan de muziek van Schu­bert. De inzet van goede solisten en de typerende geestdrift van de inspirerende dirigent Herman Koops, maakten het concert tot een groots en gedenkwaardig luis­termoment.

Schubert  had een eigen visie op de beleving van kerkmuziek en hij hield zich bij het componeren er­van niet strikt aan de voorgeschre­ven liturgie van kerk in de acht­tiende eeuw. Deze zienswijze bezorgde hem re­gelmatig aanvaringen met kerkelij­ke hoogwaardigheidsbekleders,iets dat tegenwoordig vrijwel on­denkbaar is. De werken die tijdens dit concert ten gehore werden ge­bracht, vielen zonder uitzondering op door een meeslepende romanti­sche lyriek en aansprekende melo­dieuze lijnen.

Geopend werd met 'Intende voci orationis', een offertoriumlied dat Schubert schreef toen hij op zijn sterfbed lag. Overgave en rust spraken uit de muziek en prachti­ge fraseringen en sublieme vocale beheersing vielen op. Falco van Loon overtuigde als solist in dit koorwerk. Hierna volgde het korte sololied 'Fragment aus de Aes­chylus', waarin Van Loon nog­maals zijn zangkwaliteiten onder­streepte. Ook de bas Matthijs Mes­dag leverde degelijk werk af met  het lied 'Sehnsucht'.

Pianist Paul Kempers verzorgde een sleutelrol in het concert. Niet alleen verzorgde hij alle instrumen­tale begeleiding, waarbij hij zich steeds nauwgezet aanpaste aan het timbre van de zang, eveneens ver­tolkte hij het Adagio uit pianosona­te D636. De introverte en tegelijk expressieve klanken werden haast tastbaar door de sterk emotionele opvatting. Een ander juweeltje was de solo van sopraan Karin Hertsenberg in het onroerende Ave Maria.

Tot slot volgde een uitvoering van het Duitstalige Stabat Mater, waar­in beurtelings de solisten en het koor zongen. De algehele muzikale balans en daarnaast de stevig uitge­buite dynamische contrasten in de afzonderlijke delen waren zeer fraai.

Schubertconcert door het Twents Kamerkoor Mardi le Vingt o.l.v. Herman Koops, m.m.v. Karin Hertsenberg (sopraan), Falco van Loon (tenor), Matthijs Mesdag (bas) en Paul Kempers (piano).

door Karel Masselink

 

 

Parijs 16 februari 2008.

Een staande ovatie, iets dat in Frankrijk slechts heel zelden gebeurt, viel het Twents Kamerkoor Mardi le Vingt ten deel na hun uitmuntende première-uitvoering van het Requiem van Karl Jenkins in de Parijse St-Eustache. In een goed gevulde kerk zorgde het koor zaterdagavond jl. ervoor dat menig toehoorder geraakt werd door de muziek."Bij elk deel kreeg ik kippenvel", vertelde één van de toehoorders in de kerk "wat een geweldig werk en hoe goed uitgevoerd door jullie!" Ook Herman Koops, de dirigent van het koor, was zeer tevreden: we hebben hier heel goed gezongen. Alles viel op zijn plek Het koor zong zeer geconcentreerd en de koorleden wisten de toehoorders te raken. Ze waren in staat om boven zichzelf uit te groeien en hun eigen muzikaal beleven over te brengen op de mensen. Dit was mede te danken aan de goede begeleiding van het barokorkest Florilegium en de slagwerkgroep Hazewinkel.

Door de manier waarop er gezongen werd kreeg het koor er in elk geval één supporter bij: de Nederlandse Ambassadeur in Frankrijk. Hij vertelde na afloop: als jullie weer in Parijs optreden moeten jullie mij informeren! Ik kom dan zeker weer!

Ook de organisatie van de St-Eustache was lovend over het koor: jullie mogen beslist hier terugkomen.

Opvallend was dat een delegatie van een koor uit Strasbourg naar Parijs was gekomen om Mardi le Vingt te horen zingen: "wij voeren het Requiem van Jenkins in maart 2008 uit en we wilden horen hoe jullie het deden. We hebben veel geleerd vanavond".

 

Mardi le Vingt imponeert met Jenkins' requiem.

TUBBERGEN/ENSCHEDE – Maart 2007.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nederlandse première van het requiem van Karl Jenkins door Het Twents Kamerkoor Mardi le Vingt (o.l.v. Herman Koops), m.m.v. Schola Cantorum (o.l.v. Guus Goorhuis), barokorkest Florileguim Musicum, percussiegroep Jaap Hazewinkel, Kay Jensma (alt) en Gabriël van Sintmaartensdijk (sopraan).

 Na de eerste Nederlandse première, zaterdagavond in een overvolle Pancratiusbasiliek, kon het Enschedese publiek, in een goed gevulde Jacobuskerk gistermiddag eveneens getuige zijn van een eigentijds requiem.

Als 'opwarmertje' liet de Schola Cantorum een staalkaart horen van de meest gangbare Gregoriaanse gezangen. Het op toon blijven was niet de sterkste kant van deze groep.

Precies een uur duurde het requiem van Karl Jenkins, waar het om begonnen was.

Niet alleen een kamerkoor, ook een twintigkoppig orkest, vier percussionisten en twee vocale solisten vormden de bezetting. Atonaliteit was ver te zoeken: de melodieën lagen makkelijk in het gehoor. De combinatie van Japanse haiku's en kerklatijn werkte wederzijds versterkend. Het koor zong geïnspireerd, natuurlijk mede door het enthousiasme van dirigent Herman Koops, maar ook door de puike instrumentale begeleiding.

Ook in dit requiem zorgde het Pie Jesu voor kippenvel. De oude rot in het vak Kay Jensma en de 68-jaren jongere jongenssopraan Gabriël van Sintmaartensdijk waren artistiek goed aan elkaar gewaagd. (Groot)moederlijk legde zij een hand op de schouder van de jongen, om de muzikale band een extra dimensie te geven.

Het enthousiasme van het publiek werd beantwoord met een geste, die voor mij even nieuw was als het requiem zelf: er klonk een toegift, met het bisseren van In Paradisum.

Voor mij mag dit requiem veel vaker klinken…

Mardi le Vingt heeft zelfs overigens al een Franse première gepland in 2008.

Requiem van Karl Jenkins in Tubbergen en in Enschede.

 door Koen Edeling.