|
Zondag 20 november.
Mardi le Vingt met intieme koorzang
Ootmarsum .R.K.kerk. Zondagmiddag.
Vocaal ensemble Mardi le Vingt.
door Jos Keijzer.

De Engelse koormuziek heeft in de verschillende perioden
prachtige composities voortgebracht. De muziek is gericht op de
mens en volgt de tekst op de voet vanuit een rijke muzikale
afwisseling. Misdelen maar ook volkshymnen en recitatieven, het
was bij dit concert terug te vinden. Dirigent Herman Koops wist
met zijn vocaal ensemble Mardi le Vingt de Engelse koorzang
voluit eer aan te doen. Het koor beschikt over een
voortreffelijke koorbalans. De hoge stemmen schikken zich
moeiteloos in de muzikale vraagstelling van de Engelse
koormuziek. Binnen de 22 leden is het mogelijk ook nog een
perfect klein koor te laten zingen. Het programma bestond uit
drie blokjes die elk afgesloten werden met een Ave Verum. In de
toonzetting van het Ave Verum van Elgar, als slot van het eerste
blok, hadden de koorgroepen elkaar volledig gevonden. Hier
groeide en bloeide het ensemble. De romantische zetting met een
prachtige pianobegeleiding gaf ruimte aan de koorgroepen om zich
optimaal te presenteren .Een mooie voordracht bij de vrouwen en
de bassen legden een warme klankvloer. Ook componist Rutter, een
mens van deze tijd, weet met zijn muziek mensen te raken.The
Lord is my shepherd met pianobegeleiding en altfluit , kreeg een
intieme benadering .Een open compositie die vanuit hoog gezongen
frases met meerstemmige afsluitingen, eindigde in een brede
ligging met een ontroerende koorafsluiting. Kristin Nijhuis had
op altblokfluit al eerder een zeer goede instrumentale bijdrage
geleverd o.a met de bekende Sonate nr.4 van Handel.De
recitatieven in het magnificat van Moore klonken een in een
vloeiende vertellende beweging. Ingezet door de vrouwenstemmen
en naadloos overgenomen door het koor. Individuele koorleden
beschikken ook over solistische gaven zoals in The infinite
shining van Vaughan Williams met een prachtige ingehouden
pianobegeleiding door Edith Veldhuis. Zij begeleidde heel
adequaat en trefzeker.Jammer dat de vleugel met deze akoestiek
wat versluierde. Herman Koops liet een galante orgelregistratie
horen van een Voluntary van Russell. Afgesloten werd met een
ingetogen Lacrimosa en Ave Verum van Jenkinks. Mardi le vingt
weet met haar koormuziek de mens te raken.
|
|
Uit:
Twente UIT de kunst. DE
TWENTSCHE COURANT TUBANTIA. |
|
|
|
Mardi le
Vingt schittert met Stabat Mater van Karl Jenkins.
Voor
een
nagenoeg
volle
St.
Pancratiusbasiliek in
Tubbergen verzorgde het Twents Kamerkoor
Mardi
Ie
Vingt
afgelopen
zaterdagavond een uitvoering van het Stabat mater van Karl
Jenkins.
Een dag later verzorgde het koor
eenzelfde uitvoering in de H.H.
Simon en Judaskerk in Ootmarsum.
Beide concerten vormden een afsluiting
van een project dat in de voorafgaande periode plaatsvond in de
gemeenten Tubbergen en Dinkelland. Tijdens de uitvoering
in
Tubbergen liet het gepassioneerde koor
zich van haar beste kant zien en
emotioneerde zij menig bezoeker.
Het koor
startte met het zingen van vier misdelen uit the "Mass for peace"
van Jenkins. De delen werden op een
transparante wijze door het koor
neergezet, waarbij het op een
uitstekende manier werd begeleid
door het Nederlands
Begeleidingsorkest. De wijze
waarop de celliste van het orkest
haar
solo
in het deel "Benedictus"
neerzette
oogstte waardering.
Het nieuwe Stabat mater van Jenkins
was
voor
menig toehoorder een beleving. Heel ingetogen volgden delen
waarbij
koor en orkest voluit gingen, waardoor een
prettige afwisseling ontstond en
het aangenaam was om naar te
luisteren. Een heel opmerkelijk
moment was de oorverdovende
stilte na het zingen van de Engelse
wereldster Belinda Sykes. Dirigent
Herman
Koops
zette alles stil waardoor het in
het Arabisch gezongen Wees gegroet Maria extra intensiteit
kreeg. Het zingen van Belinda
Sykes was
een belevenis op zich! Vol
bewogenheid en bevlogenheid vertolkte
zij vanuit de preekstoel in de
basiliek de kenmerkende Arabische delen in het werk. Met name de manier
waarop zij de Arabische keelklanken
ten gehore bracht maakte indruk.
Haar zingen vulde de gehele kerk en
mensen luisterden met open mond naar haar performance. Een toehoorder
vertelde na het concert: "het getuigt
van durf en visie om zo’n ster
naar Tubbergen te halen om ook op
die manier ervoor te zorgen dat concerten kwalitatief hoog niveau
blijven halen."
Ook de
uit Ootmarsum afkomstige Margareth
Beunders vertolkte op haar geheel
eigen wijze enige delen uit het
werk. Zij zong o.a. een
deel waarin de wenende moeder, huilend
om het sterven van haar kind, zich
afvraagt of de tranen van alle
moeders
ter wereld het geweld niet kunnen stoppen. Bewogen vertolkte zij
dit lied. Opvallend was dat veel bezoekers
na het concert bleven ”hangen” in
de basiliek. Net alsof men toch nog even de
sfeer vast wilde blijven houden in plaats van snel naar huis te
gaan. Na
afloop
waren in de kerk heel veel
positieve reacties te horen over zowel het werk als ook over het zingen
van het koor. Veel mensen gaven aan ”geraakt” te zijn.
|
|
Gedenkwaardig Schubertconcert van Mardi le Vingt
Tubbergen 23 november 2008
-
De Duitse componist
Franz Schubert schreef ooit over zichzelf:'Ich bin zum Komponieren
auf die Welt gekommen und
zu
sonst nichts'.
Wie het omvangrijke oeuvre van
Schubert beschouwt en het feit in
ogenschouw neemt dat hij reeds
op
31-jarige leeftijd overleed, kan deze woorden
zonder meer onderschrijven.
Het Twents Kamerkoor Mardi le
Vingt besloot het concert ter ere van het derde lustrum geheel te
wijden aan de muziek van Schubert. De inzet van goede solisten
en de typerende geestdrift van de
inspirerende dirigent Herman Koops, maakten het concert tot
een groots en gedenkwaardig luistermoment.
Schubert had een eigen visie op de beleving van kerkmuziek
en hij hield zich bij het componeren ervan niet strikt aan de voorgeschreven liturgie van kerk in de achttiende
eeuw.
Deze zienswijze bezorgde hem regelmatig
aanvaringen met kerkelijke
hoogwaardigheidsbekleders,iets dat
tegenwoordig vrijwel ondenkbaar is. De
werken die tijdens dit concert ten gehore werden gebracht, vielen zonder
uitzondering op door een meeslepende romantische lyriek en aansprekende melodieuze lijnen.
Geopend werd met 'Intende voci
orationis', een offertoriumlied dat
Schubert schreef toen hij op zijn
sterfbed lag. Overgave en rust
spraken uit de muziek en prachtige
fraseringen en sublieme vocale
beheersing vielen op. Falco van
Loon overtuigde als solist in dit koorwerk. Hierna volgde het korte sololied
'Fragment aus de Aeschylus', waarin Van Loon nogmaals
zijn zangkwaliteiten onderstreepte. Ook de bas Matthijs Mesdag
leverde degelijk werk af met het lied 'Sehnsucht'.
Pianist Paul Kempers verzorgde
een sleutelrol in het concert. Niet
alleen
verzorgde hij alle instrumentale begeleiding, waarbij hij zich
steeds nauwgezet aanpaste aan het timbre van
de zang, eveneens vertolkte hij het
Adagio uit pianosonate D636. De introverte en tegelijk expressieve klanken
werden haast tastbaar door de sterk
emotionele opvatting. Een ander
juweeltje was de solo van sopraan Karin
Hertsenberg in het onroerende
Ave Maria.
Tot slot volgde een uitvoering van
het Duitstalige Stabat Mater, waarin beurtelings de solisten en het
koor zongen. De algehele muzikale balans en daarnaast de stevig uitgebuite
dynamische contrasten in de
afzonderlijke delen waren zeer
fraai.
Schubertconcert door het Twents Kamerkoor Mardi le Vingt o.l.v. Herman Koops,
m.m.v. Karin Hertsenberg (sopraan), Falco van
Loon (tenor), Matthijs Mesdag (bas) en Paul Kempers (piano).
door
Karel Masselink
|

Parijs 16 februari 2008.
Een
staande ovatie, iets dat in Frankrijk slechts heel zelden gebeurt, viel
het Twents Kamerkoor Mardi le Vingt ten deel na hun uitmuntende
première-uitvoering van het Requiem van Karl Jenkins in de Parijse
St-Eustache. In een goed gevulde kerk zorgde het koor zaterdagavond jl.
ervoor dat menig toehoorder geraakt werd door de muziek."Bij elk deel
kreeg ik kippenvel", vertelde één van de toehoorders in de kerk "wat een
geweldig werk en hoe goed uitgevoerd door jullie!" Ook Herman Koops, de
dirigent van het koor, was zeer tevreden: we hebben hier heel goed
gezongen. Alles viel op zijn plek Het koor zong zeer geconcentreerd en
de koorleden wisten de toehoorders te raken. Ze waren in staat om boven
zichzelf uit te groeien en hun eigen muzikaal beleven over te brengen op
de mensen. Dit was mede te danken aan de goede begeleiding van het
barokorkest Florilegium en de slagwerkgroep Hazewinkel.
Door de manier waarop er gezongen werd kreeg het koor er in elk geval
één supporter bij: de Nederlandse Ambassadeur in Frankrijk. Hij vertelde
na afloop: als jullie weer in Parijs optreden moeten jullie mij
informeren! Ik kom dan zeker weer!
Ook de organisatie van de St-Eustache was lovend over het koor: jullie
mogen beslist hier terugkomen.
Opvallend was dat een delegatie van een koor uit Strasbourg naar Parijs
was gekomen om Mardi le Vingt te horen zingen: "wij voeren het Requiem
van Jenkins in maart 2008 uit en we wilden horen hoe jullie het deden.
We hebben veel geleerd vanavond". |
|
Mardi le
Vingt imponeert met Jenkins' requiem.
TUBBERGEN/ENSCHEDE – Maart 2007.

Nederlandse première van het requiem van Karl Jenkins door Het Twents
Kamerkoor Mardi le Vingt (o.l.v. Herman Koops), m.m.v. Schola Cantorum (o.l.v.
Guus Goorhuis), barokorkest Florileguim Musicum, percussiegroep Jaap
Hazewinkel, Kay Jensma (alt) en Gabriël van Sintmaartensdijk (sopraan).
Na de
eerste Nederlandse première, zaterdagavond in een overvolle
Pancratiusbasiliek, kon het Enschedese publiek, in een goed gevulde
Jacobuskerk gistermiddag eveneens getuige zijn van een eigentijds
requiem.
Als
'opwarmertje' liet de Schola Cantorum een staalkaart horen van de meest
gangbare Gregoriaanse gezangen. Het op toon blijven was niet de sterkste
kant van deze groep.
Precies
een uur duurde het requiem van Karl Jenkins, waar het om begonnen was.
Niet
alleen een kamerkoor, ook een twintigkoppig orkest, vier percussionisten
en twee vocale solisten vormden de bezetting. Atonaliteit was ver te
zoeken: de melodieën lagen makkelijk in het gehoor. De combinatie van
Japanse haiku's en kerklatijn werkte wederzijds versterkend. Het koor
zong geïnspireerd, natuurlijk mede door het enthousiasme van dirigent
Herman Koops, maar ook door de puike instrumentale begeleiding.
Ook in dit
requiem zorgde het Pie Jesu voor kippenvel. De oude rot in het vak Kay
Jensma en de 68-jaren jongere jongenssopraan Gabriël van
Sintmaartensdijk waren artistiek goed aan elkaar gewaagd.
(Groot)moederlijk legde zij een hand op de schouder van de jongen, om de
muzikale band een extra dimensie te geven.
Het
enthousiasme van het publiek werd beantwoord met een geste, die voor mij
even nieuw was als het requiem zelf: er klonk een toegift, met het
bisseren van In Paradisum.
Voor mij
mag dit requiem veel vaker klinken…
Mardi le
Vingt heeft zelfs overigens al een Franse première gepland in 2008.
Requiem
van Karl Jenkins in Tubbergen en in Enschede.
door Koen
Edeling. |
|